Ons Roemeense stulpje

    (in hersfttooi, zo snel als alles kaal kan worden....)

Wat heerlijk om terug te zijn! Om terug te kijken op een fantastische boekpresentatie in Midwolda, met daarna zoveel mooie lezingen, onder meer in Gees (foto 2) -waar Ad en ik woonden voor we naar Roemenie vertrokken- en Amersfoort, waarbij we samen een prachtige Roemeense middag hadden met het Roemeense orkest Hai Mandruto (foto 3) (Emmy en Frank, Bert, Drieks en Friek, superbedankt, jullie zijn fantastisch en wat mij betreft nog een keer!)

Boeken verkopen, mensen bijpraten, vragen beantwoorden, signeren, wisselgeld uitrekenen, het valt voor een blonde op leeftijd niet mee. Gelukkig waren er bijna overal charmante assistenten die me wilden helpen, vanaf het moment dat mijn rekenwonder Ad weer naar Roemenië was gevlogen.

Natuurlijk waren er ook weer heerlijke geitenkaasjes uit Roemenië (zie op de voorgond op de tafel). Vier smaken, en als warme broodjes….

De laatste lezingen moest het publiek watertanden bij de plaatjes…op is op!

Foto hieronder: jaja, het is Frank op de bas. Die ook bij de boekpresentatie speelde, maar dan met een andere band: Trio Trabant. Waren we ook al zo blij mee!

Hai Mandruto: kijk ook eens op www.roemeensorkest.nl

Nu weer in Oarba. De natuur heeft haar laatste kleurentooi afgelegd, natuurlijk ook doordat het al maanden niet geregend heeft. Alles is geel, in tientallen tinten, en doordat het windstil is lijkt het alsof het land de adem inhoudt voor koning Winter. Die moet onderhand onderweg zijn, want zijn eerste koude handdrukken heeft hij al uitgedeeld…overdag -6 pfff, maar gelukkig was ik toen nog in Nederland. 

 De paarden staan al op wintervoer. Mais, maïsstengels, hooi, luzerne. Ze zien er goed uit, dik in het vlees/vet/haar. Die zijn er helemaal klaar voor! Ik heb de mutsen en winterjassen weer van stal gehaald en samen met mijn nieuwe snowboots uit Hoogezand moet ik deze winter onverslaanbaar zijn voor de kou. Komt bij dat onze nieuwe kachel (die oude spekstenen kachel hebben we afgebroken, daar bleven we het koud bij houden) klein, maar ERG fijn is! Even leren 'handelen': de eerste dagen zaten we in de onderbroek in de kamer met de ramen open: in een floep 24 graden! Kijk, dat is andere koek.

Over koek gesproken: langs deze weg wil ik iedereen bedanken voor Groninger koeken, kruidenbitters, chocola, thee, drop, honing, bloemen, STOOFPEERTJES! (wederom van mevrouw Blaauw uit Noordbroek), CD's met prachtige muziek, DVD's met beelden van onze geiten in de heuvels en alle andere cadeaus die ik niet allemaal wil opnoemen, maar die wij van jullie allemaal kregen en die we zo waarderen, tot en met alle enthousiaste reacties in het gastenboek aan toe.

Dank jullie wel, allemaal!