Ons huisje in winters Oarba. Een plaatje. De hele wereld is mooi met een laagje sneeuw.

En zeker zonder wind is het heerlijk wandelweer. Als de zon zich laat zien kan de jas

zelfs uit! De vorst is ons genadig, overdag is het maar een paar graden onder nul. 

En tegen het weekend wordt het zelfs warmer, al is dat natuurlijk een relatief begrip.

Maar mooi is het, zeker vanachter het raam bij de kachel!

Flink hout gehakt, al voor de winter kwam.

En onze kleine houtkachel brandt als

een tierelier en zorgt dat we de dagen

en avonden warmpjes doorkomen.

Toch is er ook ongemak, zoals gewoonlijk op de prairie. De weg is moeilijk begaanbaar, als de verse sneeuw eenmaal flink is aangereden. Dus moet je zelf de handen uit de mouwen steken en aan gladheidbestrijding doen. Zeker omdat binnen enkele dagen onze eerste kalveren worden opgehaald, om verder te reizen naar stiermesterijen waar ze nog veel groter mogen groeien dan ze nu al zijn. Met een vrachtwagen Oarba halen valt niet mee, maar dan volgeladen weer terug naar beneden al helemaal niet. Dus: Ad op de tractor, Nelu en Dorel achterop de aanhanger en scheppen maar, zand van de gemeente Iernut. Een mooi cadeau, helaas zonder zout…ach, je kunt niet alles hebben.

Er blijft veel te genieten over. De schitterende rivier de Mureş in het ijzig ochtendlicht, de nieuwe kerk van Sfântu Gheorghe. Een paar mooie plaatjes om de winterse sferen van Oarba de proeven.